HOME >> MEDYCYNA ESTETYCZNA I KOSMETOLOGIA >> PROCES STARZENIA SKÓRY

PROCES STARZENIA SKÓRY jest procesem, który związany jest ze zmianami jej struktury objawiającym się zewnętrznie wysuszeniem, zmarszczkami, zwiotczeniem i utratą elastyczności. Skóra staje się blada, szorstka, matowa. Mogą pojawić się na niej zmiany typu barwnikowego (przebarwienia, odbarwienia) naczyniaki starcze, punkty rubinowe oraz brodawki łojotokowe. Procesy, poprzez które skóra ulega starzeniu są złożone i wynikają z integracji wielu czynników: wewnątrzpochodnych oraz zewnątrzpochodnych.

Głównym czynnikiem przyspieszającym proces starzenia się skóry jest słońce (fotostarzenie). Pojawia się ono znacznie częściej u osób stale przebywających na świeżym powietrzu i mieszkających w krajach tropikalnych. W ostatnich latach szczególną uwagę zwraca się na rolę sztucznych promienników UV (solaria). U osób często korzystających z nich proces starzenia przebiega znacznie szybciej. Do czynników zewnętrznych sprzyjających starzeniu się skóry należy również nikotyna, niektóre środki chemiczne oraz niekorzystne warunki otoczenia (klimatyzacja, suche, gorące powietrze) .

Fizjologiczne starzenie się skóry jest procesem złożonym. Zmiany dotyczą głównie naskórka i skóry właściwej oraz w mniejszym stopniu tkanki podskórnej.

Pojawienie się z wiekiem zmian typowych dla starzejącej się skóry wpływa na wiele osób zarówno pod względem emocjonalnym jak i fizycznym negatywnie i ich skłania do poszukiwania metod, które zapewniłyby młodszy wygląd.

Rozwój kosmetycznych i medycznych metod jest wynikiem poszukiwania sposobów opóźniających i hamujących ten proces. Od kilkunastu lat obserwuje się postęp dotyczący szczególnie tych metod, które odpowiadają na zapotrzebowanie na atrakcyjny i młody wygląd, a nie powodują wyłączenia z życia codziennego. Tempo życia i intensywna praca zawodowa skutecznie kłócą się z długotrwałą rekonwalescencją spowodowaną zabiegami chirurgicznymi.

Pacjent może korzystać również z takich metod terapii jak:

iniekcje z toksyny botulinowej - służącej do odwracalnej korekcji zmarszczek mimicznych, poprzez czasowe zniesienie przewodnictwa nerwowego i rozluźnienie mięśnia. W rezultacie dochodzi do zniesienia mimiki określonego obszaru twarzy, a w przypadku płytkich zmarszczek czasowe ich wygładzenie.

wypełnianie zmarszczek i głębokich bruzd - przy pomocy tzw. wypełniaczy na bazie substancji stałych oraz biodegradalnych, które po pewnym czasie ulegają wchłonięciu (np. kwas hialuronowy).

peelingów - polegających na usuwaniu naskórka lub/i skóry właściwej do pożądanej głębokości ˇ metodą chemiczną za pomocą substancji chemicznych ˇ metoda mechaniczną - za pomocą różnego rodzaju materiałów ścierających np. mikrodermabrazja

mezoterapia - zabieg polegający na aplikacji do skóry substancji o działaniu rewitalizującym i nawilżającym

metody laserowe - zabiegi w których poprawa stanu skóry związana jest z jej przebudową, uzyskuje się w wyniku zastosowania form energii wywołujących kontrolowany uraz w obrębie naskórka lub/i skóry właściwej. Mechanizm korzystnej przebudowy skóry w większości stosowanych metod laserowych wynika z efektu częściowego uszkodzenia międzycząsteczkowych wiązań krzyżowych włókien kolagenowych, które ulegają ściągnięciu i zagęszczeniu. Obkurczenie włókien kolagenowych skóry właściwej powoduje zwiększenie napięcia skóry oraz redukcję drobnych zmarszczek. Częściowa denaturacja istniejących włókien kolagenowych stymuluje też aktywność fibroblastów do syntezy nowego kolagenu.

Na uwagę zasługują wprowadzone stosunkowo niedawno lasery frakcyjne. Metoda polegająca na wywołaniu w leczonej skórze mikrokolumn przegrzania. Punktowo uszkodzona skóra otoczona jest przez obszar zdrowej tkanki, co pozwala na jej szybką odnowę. Metoda uznawana za znacznie bezpiecznejszą w porównaniu z tradycyjna metodą fotoodmładzania.